اسد اللّه الغالب و يكى به دست سعد بن عباده و يكى به دست صاحب حبّاب بن المنذر بود . القصه ، صباح روز شنبه پانزدهم شوال به كوه احد تقارب ارباب توحيد و اصحاب كفر به تلاقى منجر شد . آن سرور به تعبيهء سپاه قيام نموده ، عكاشة بن محصن اسدى را بر ميمنه گماشت و بر ميسره ابو سلمه را گذاشت و ابو عبيده و سعد را در مقدمه تعيين نمود و جاى مقداد بن عمرو در ساقه مقرر فرمود و عبد اللّه بن جبير را با پنجاه تيرانداز به محافظت دو چشمهء آب كه بر يسار سپاه نصرت شعار بود ، مأمور ساخت و وصيت كرد كه به هيچ حال از آن موضع حركت نكنند . و ابو سفيان به تربيت لشكر ظلمت اثر قيام نموده ، خالد وليد را و ابى ميمنه و عكرمهء ابى جهل را صاحب ميسره گردانيد و عبد اللّه بن ابى ربيعه را به صد نفر تيرانداز امير ساخت و لوا را به طلحة بن ابى طلحه كه از جمله مبارزان نامى بود ، آن سرور خواب خود را به قتل او تعبير فرموده تفويض به او كرد . چون نايرهء قتال اشتعال يافت ، طلحهء مذكور در ميدان شجاعت قدم نهاده بود 4014224 خ 0 14 خ مبارز طلبيد و شير خدا على مرتضى ( ع ) : چو سيلى كه آيد ز بالا به زير ، بر سر آن بداختر تاخت و به يك ضربت ذوالفقار كارش تمام ساخت . بعد از قتل طلحه آن لوا را مصعب برادرش برداشته ، مبارز طلبيد و به زخم پيكان جان‌ستان عاصم بن ثابت به حضيض جهنم رسيد و برادر ديگرش نيز به تير عاصم عازم سفر سقر شد و عثمان به زير تيغ حمزه مقتول گرديد . آخر الامر ، غلامى از بنى عبد الدار صواب نام ، رايت اهل ظلام برداشته مبارز طلبيد . او نيز به ضرب ذوالفقار حيدر كرار به دار البوار رسيد . » و در كشف الغمه از امام جعفر [ ع ] مروى است كه گفت : « از جانب كفار خوار نه كس را امير المؤمنين به قتل آورد و به اتفاق جمهور ارباب سير و اصحاب خبر ، امير المؤمنين در جميع معارك به تخصيص در جنگ احد بيشتر از جمله اصحاب خير البشر لوازم شجاعت و تهور به تقديم رسانيده ، مشركان را منهزم گردانيد و ساير اهل اسلام به اخذ غنيمت مشغول شدند و جماعت كه به امر خواجهء كونين به محافظت شكاف عينين قيام مىنمودند به خلاف راى سردار خود اخذ غنيمت مغتنم دانسته ، عنان مركب به معركه تافتند و خالد بن وليد و عكرمة بن ابى جهل ، عبد اللّه را با چندى از رفقاى او شهيد ساخته ، از پس و پشت سپاه اسلام درآمدند و تيغ كين بىدريغ افراخته بر مسلمانان استيلا يافته ، جمعى از اهل اسلام به درجهء شهادت رسيدند و باقى روى به فرار آوردند . هرچند آن سرور ايشان را مىخواند ، اجابت نمىنمودند . و به ثبوت پيوسته كه در وسط جنگ زياده از چهارده نفر كسى در ملازمت آن سرور نماند و اسامى ايشان بر اين موجب است : على بن ابى طالب ، ابو بكر ابى قحافه ، عبد الرحمن عوف ، سعد وقاص ، زبير عوام ، طلحه عبيد اللّه ، ابو عبيده جراح ، حبّاب بن